In een besloten schemerige ruimte staat op wit gebroken marmerzand een transparant tweepersoonsbed van glas en staal. Aan het voeteneinde is een halve overkapping met daarop een videobeamer en een spiegel. Het matras is een dikke laag wit gebroken marmerzand. Hierop wordt van bovenaf aan één zijde een filmloop van ongeveer 15 minuten geprojecteerd. De andere zijde van het bed is leeg. Hier vormt de afdruk van een menselijk lichaam een negatieve mal in het zand.

In het geprojecteerde beeld zijn mannen en vrouwen te zien. Ze zijn kwetsbaar en half naakt en gedeeltelijk gedrapeerd met een doek, ze zijn jong en oud. Nu eens zien we ze slapend en roerloos stil, dan weer langzaam bewegend, zich omdraaiend, ontwakend, onderzoekend en uitnodigend. Een monitor, opgesteld aan het voeteneinde van het bed vertoont het bed met de geprojecteerde lichamen en de lege afdruk in het witte zand.

De toeschouwer kan naast het geprojecteerde lichaam plaatsnemen. De toeschouwer kan hiervoor een witte overal aantrekken die naast het bed hangt. Wanneer de toeschouwer in de afdruk gaat liggen, ziet hij zichzelf en het naast hem geprojecteerde lichaam op een monitor aan het voeteneinde van het bed. De toeschouwer kan zich vrijelijk bewegen op het bed en wanneer hij of zij de witte overal heeft aangetrokken de geprojecteerde beelden op zijn eigen lichaam laten verschijnen.

Het gedicht van Hans Lodeizen “In de bedding van je heupen wil ik slapen” is steeds te horen, afwisselend voorgedragen door mannen - en vrouwenstemmen op tape (een loop van ca. 30 minuten). Ook kan hij of zij vanuit deze positie het gedicht aan de bovenzijde van de installatie of in de monitor lezen:

In de bedding
van je heupen wil ik slapen
door de hemel van je
ogen bedekt

je voeten zijn ver en toch
behoren ze bij je als een
vlieger zijn ze opgelaten
in een zomerdag

ik woon
in een ander huis; soms
komen we elkander tegen
ik slaap altijd zonder jou
en wij zijn altijd samen.

Hans Lodeizen; Copyright 1952 Uitgeverij G. A. van Oorschot, Amsterdam

Meer informatie
Meer foto's

Een plateau van cement, aarde en een natuurlijke omgeving van gras, planten, wormen veranderd door groei, verkleuring, verdamping of aanwezigheid van de bezoeker. Twee schuimborrelende waterbronnen zijn neergelegd op een stenen vloer. Een pompje veroorzaakt stroming en luchtbellen in rood gepigmenteerd water.