Menu Site:

Statement
Portretten
Inkttekeningen
Schilderijen
Installaties
Film & Video
Links
Gastenboek
Poëzie & Proza
Overig

Voor meer info:

Mail

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Zeemeeuw op mijn tong


Logline


Dat het bezit voor eeuwig is te stapelen, vrijheid driedimensionaal beweegt en het geluk niet te vangen is, beseft een oude man in een havengebied wiens liefde is verglaasd en gedachten ongrijpbaar rondvliegen.


Synopsis


Een oude man besluit een feest te organiseren voor zijn verjaardag. Hij belt zijn vriend op die in een seksshop werkt. Zijn vriend belooft te komen en zal ook paar van zijn vrienden meebrengen.

Zijn zoon, een nette heer is zeer verrast door de uitnodiging want hij was in de veronderstelling dat zijn vader in Amerika verbleef. Weet niet goed wat hij ermee aanmoet.

Bij een tramhalte stopt een tram. Behalve een aantal passagiers stapt ook de oude man uit. Met een volgeladen winkelwagentje. Het duwen van het karretje is voor hem een ware strijd. De wielen draaien de andere kant op als de oude man niet oplet.

De oude man spreekt in monologen. Gedachten over zijn hele leven, de stad, de haven, vogels, vooral meeuwen. Hij loopt verder tussen water en land. Fragmenten van de tocht door de bedrijvigheid van de haven zijn op de achtergrond zichtbaar. Het krioelen van de stad roept bij de oude man flashbacks van zijn leven op.

Een bord met verboden toegang wordt door de oude man genegeerd. Vogels cirkelen over het water. Zijn zoon is daar vlakbij, maar zullen ze elkaar uiteindelijk terug vinden?
Hij vervolgt zijn tocht richting het Quarantainegebied. Hij praat nog steeds hardop. Oude man loopt tussen minieme volkstuintjes( voorkant Heyplaat) en acht hoog gestapelde containers, met voortdurend voorbijrazend vrachtverkeer. Beeld van tegenstellingen.

Hij komt op het Quarantaineterrein. In zijn gedachten komen oude beelden tevoorschijn naar de tijd dat hij daar lag toen het nog de Quarantaine Inrichting was. Zijn zoon verschijnt nu als een klein jongetje. Hij besluit met zijn winkelwagenkarretje naar zijn oude geliefde plekje te gaan. Het strandje met het zicht op het water. Hij sjouwt zijn tasjes naar het strandje en zet de drank en het meegebrachte eten op een tafel. Hij gaat zitten, kijkt naar het water en ziet een groot schip (SS. Rotterdam) voorbij gaan en wacht op zijn bezoek zodat het feestje kan beginnen.

 

Copyright M.E. Klapwijk 2005 - 2006 ©, http://www.meklapwijk.com